Pracujemy z użyciem gestów aby nauczyć psa komend - można uczyć nowych komend jak również gestu zakazu wykonywania czynności. Więcej konkretów dowiesz się na lekcji szkoleniowej. Zakres szkolenia psa głuchego trzeba oczywiście przemyśleć i uwzględnić wiek, rasę i predyspozycje psa - oraz nasze własne potrzeby. Przeczekaj i wychwyć choćby chwile aż pies się uspokoi i wtedy go wypuść. Takie zachowanie psa będzie oznaczało, że chcesz za szybko efektów, więc musisz wrócić do poprzednich kroków i je na nowo przepracować. Krok 5 Wchodzenie na komendę do klatki, warto nauczyć psa tej umiejętności. Wybierz komendę którą będziesz Nauczenie psa aportowania może być trudnym zadaniem. Komenda ta jest bardzo użyteczna. Może być również pomocne przy tworzeniu więzi między Tobą i Twoim psem. Jakie są więc najlepsze metody, aby nauczyć psa aportować? Nauka aportowania powinna być przeprowadzana stopniowo i małymi kroczkami. Psy, zwłaszcza szczeniaki, wykazują brak zainteresowania treningami jako, że wolą Jak jej nauczyć? Zawołaj pupila, następnie podaj mu komendę i w delikatny sposób przyciśnij palcami okolice dolnej części pleców czworonoga. W ten sposób pokażesz mu, czego od niego oczekujesz. 2. ”Do mnie”. Zawołaj psa do siebie po imieniu. Jeżeli pupil przybiegnie, daj mu nagrodę w postaci ulubionego smakołyka. 3. Dlatego tresura to proces długotrwały, a naukę konkretnych sztuczek i komend należy wprowadzać stopniowo – zupełnie jak materiał w szkole. Nie możemy podać psu wszystkiego na raz, bo po prostu tego nie opanuje. Właściwie nawet nie zrozumie, o co nam chodzi. Jak poprawnie nauczyć psa sztuczek? Zacznijmy od czegoś prostego. Vay Tiền Trả Góp 24 Tháng. Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 11:08 blocked odpowiedział(a) o 11:10 Bierzemy do ręki smakołyk,który nasz pies ubóstwia :) Najlepiej uczyć psa tej komendy,gdy siedzi także wydajemy mu komendę SIAD! Jak siądzie-dajemy mu kawałek pies siedzi powinniśmy skupić jego uwagę na nagrodzie (smakołyku). Trzymamy jedzonko nad główką naszego ulubieńca-tak,by nie mógł go dosięgnąć,oraz tak,by go smakołyk tak długo nad głową psa,aż pocznie szczekać,a prędzej czy później zacznie. Jak pocznie szczekać- wtedy mówimy Daj Głos! i nagradzamy psa i tak w kółko,aż do wyuczenia komendy na pamięć ;) Jeżeli jdnak pies szczekać nie zacznie,to-mój sposób-to zacznij szczekać do psa :))) Wkońcu pies sie wkurzy i zacznie ujadać tak,że uszy będą boleć -wtedy mówimy donosne Daj Glos! i chwalimy smakołykiem :)))) Mam nadzieję,że notka zrozumiała blocked odpowiedział(a) o 11:10 a po co m i google, ja się pytam, zęby ktoś powiedział z własnego doświadczenia blocked odpowiedział(a) o 13:32 Należy pamiętać, że tej komendy tak samo jak z dawaniem łapy, najlepiej zacząć uczyć dopiero, gdy pies nauczy się innych podstawowych komend (np. siad, waruj). Należy zaopatrzyć z się w dużą ilość smakołyków cierpliwość, przedmiot stymulujący psa do szczekania, uśmiech na twarzy. Jeśli pies jest mało szczekliwy najtrudniejszym będzie znalezienie odpowiedniego przedmiotu, który pobudzi psa do wydania z siebie dźwięku. Zazwyczaj jest to przedmiot, który pies bardzo lubi I chciałby go dostać. Każemy psu usiąść, my stajemy naprzeciw niego trzymając nad jego głową jakiś smakołyk i wypowiadamy komendę "DAJ GŁOS". Jeżeli pies będzie próbował wyrwać nam jedzenie, oznacza to, że jest jeszcze niewystarczająco wychowany by zacząć go uczyć dawania głosu. Na początek nagradzamy i chwalimy psa za wydanie jakiegokolwiek dźwięku Stopniowo dajemy mu smakołyk tylko wtedy, gdy wyda z siebie odgłos coraz bardziej przypominający szczekanie. Pamiętajmy o nagradzaniu tylko za szczekanie na wydana komendę, bo jeśli tego nie dopilnujemy będziemy mieć w domu psiaka, który szczekaniem zacznie dopominać się o wszystko to co w danej chwili chce mieć lub osiągnąć. Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Żywienie psa Odpowiednie żywienie jest jednym z ważniejszych aspektów opieki nad psem. Jeśli chcesz, by Twój pies był zdrowy, musisz pamiętać o podstawowych wymaganiach żywnościowych. Pies na... Pies nie chce jeść suchej karmy Zdarza się, że pies nie chce jeść suchej karmy. Często jest to wynikiem błędów żywieniowych popełnionych przez właściciela, bywa też, że powodem niechęci do spożywania... Sucha karma dla psa W dzisiejszych czasach suche karmy są najwygodniejszą formą karmienia psów. Jednak nie wszystkie karmy są zbilansowane w taki sposób, w jaki być powinny. Zamiast pysznego mięsa... Żywienie psa w starszym wieku Gdy nasz pies zaczyna się starzeć, powinniśmy zadbać o odpowiednią dla jego wieku dietę. U różnych psów starość rozpoczyna się w różnym wieku – ma to głównie związek z... Jak wybrać suchą karmę Wybranie dobrej suchej karmy nie jest takie łatwe, jak może się wydawać. Jeśli kiedykolwiek spojrzeliśmy na tabelkę składników, na pewno zauważyliśmy brak jednej ważnej... Ciąża u psa U suk zdolność do zajścia w ciąże pojawia się około 8-12 miesiąca życia (zależy to w dużej mierze od rasy oraz wielkości zwierzęcia). Raz na 6 miesięcy suka wchodzi w okres... Żywienie szczeniąt Szczenięta mają szczególne potrzeby żywieniowe. Okres intensywnego wzrostu, w jakim znajdują się od chwili narodzin do osiągnięcia dojrzałości zwiększa zapotrzebowanie młodego... Żywienie psa z alergią pokarmową Alergia pokarmowa zdarza się u coraz większej liczby psów. Charakterystycznymi jej objawami, które skłaniają nas do wizyty u weterynarza są świąd i zaczerwienienie skóry. Nasz... Co jedzą nasze psy i koty Kupując w sklepie spożywczym jedzenie chcesz, aby było nie tylko smaczne, ale i zdrowe. W pierwszej kolejności zwracasz uwagę na jakość, coraz częściej studiujesz etykiety... Nowy pies w domu Prawie każdy z nas, będąc w nowym miejscu, czuje się trochę spięty. Jesteśmy jednak w i tak lepszej sytuacji niż mały, bezbronny psiak, po raz pierwszy goszczący w naszych... Mija trzeci tydzień Wyzwania Piesologii, w którym uczestnicy uczyli się nowych sztuczek, poznawali nowe zabawki węchowe, poprawiali komunikację ze swoimi psami i wiele wiele więcej. Jeśli chcesz dołączyć do Wyzwania jest jeszcze taka możliwość. Wszystkie informacje i link do zapisów znajdziesz tu. Uczestnicy Wyzwania zmagali się ze sztuczką „główka”. Przy okazji była to okazja, by poznać dwie różne metody uczenia psa – przez wyłapywanie zachowań oraz przez kształtowanie. „Główka” to urocza sztuczka, którą często wykorzystuję podczas robienia psom zdjęć oraz kręcenia kolejnych odcinków Piesologii. Psiak leżąc opiera pysk na podłodze. Jeśli przy tym spojrzy w górę uzyskujemy naprawdę uroczy obrazek 😀 Wyłapywanie W przypadku Wektora nauka tej sztuczki była bardzo prosta, ponieważ udało mi się ją wyłapać. Psy oferują nam całą masę różnych zachowań. Czasem wystarczy uważnie je poobserwować i zacząć nagradzać te, które nam się podobają. Można pod nie podłożyć też oczywiście gest lub komendę słowną. Pies co raz częściej powtarza zachowania, za które dostał nagrodę i w ten sposób szybko uczy się nowych sztuczek. Dokładnie tak było w przypadku Wektora. Podczas warowania sam często opierał pysk o podłogę. Ja podłożyłam pod to zachowanie komendę „główka” i gotowe. Po kilku powtórkach Wektor nauczył się tej sztuczki. Metoda wyłapywania nie jest najłatwiejsza. Wymaga wnikliwej obserwacji psa i cierpliwości. Ciężko też o poprawę dokładności wykonywania danej komendy. Tu lepiej sprawdzi się na przykład naprowadzanie smakołykiem. Jednak wyłapywanie zachowań może dać bardzo fajne rezultaty i dużo frajdy zarówno tobie jak i twojemu psu. Kształtowanie W przypadku Hakera zadanie nie było już tak łatwe. W jego przypadku musiałam więc zastosować inną metodę nauki – kształtowanie. Metoda ta polega na tym, że nagradzamy psa za różne pośrednie zachowania prowadzące do ostatecznej pozycji. To trochę jak zabawa w ciepło zimno, gdzie nagradzamy psa tym bardziej im bliżej jest wykonania sztuczki. W przypadku nauki „główki” podpowiedziałam Hakerowi o co mi chodzi umieszczając zapach smakołyka na podłodze pomiędzy jego przednimi łapami. Ciekawski nos psa dotykał ziemi, by powąchać smakowity zapach. Wykorzystywałam tę okazję zaznaczając głosem (można też zrobić to klikerem) moment, w którym nos Hakera dotykał podłogi i nagradzałam go. Ważne jest by smakołyki podawać psu możliwie nisko tak, by lepiej skojarzył nagrodę z niską pozycją głowy. Po kilku powtórkach wycofałam podpowiedź i Haker sam z siebie zaczął kłaść pysk na podłodze. Kolejnym etapem nauki jest wprowadzenie komendy słownej „główka”. Wypowiadam komendę i czekam na reakcję psa. Jeśli jeszcze nie wie o co mi chodzi podpowiadam mu zapachem. Staram się nigdy nie powtarzać komend. Po kilku powtórkach pies kojarzy sobie słowo „główka” z dotykaniem pyskiem do ziemi i z nagrodą. Mam nadzieję, że ta sztuczka się wam spodoba i że nauczycie jej swoje psiaki. Napiszcie mi w komentarzach czy stosujecie metody wyłapywania i kształtowania w szkoleniu waszych psów i jakich sztuczek udało się wam dzięki tym metodom nauczyć? Istnieje wiele sposobów na nauczenie i wyegzekwowanie określonego zachowania zwierząt, np. metody tradycyjne, motywujące je do nauki chęcią uniknięcia nieprzyjemnych doznań. Metody te, chociaż ciągle mają swoich zwolenników, ustępują miejsca tzw. pozytywnym metodom szkolenia, które dają niesamowite efekty bez ryzyka utraty naturalnego entuzjazmu psa i chęci współpracy z przewodnikiem. Jedną z możliwości jest szkolenie klikerowe. Metoda klikerowa została opracowana przez trenerów pracujących z delfinami podczas przygotowań do występów w oceanariach. Ze względu na dystans dzielący trenera, który stoi na brzegu, i zwierzę swobodnie pływające w basenie trudno wdrożyć jakiekolwiek bodźce awersyjne. Okazało się jednak, że dzięki użyciu jedynie pozytywnych wzmocnień udaje się nie tylko zachęcić te zwierzęta do pracy z człowiekiem, lecz także wyeliminować zachowania, które są Czym jest kliker? Kliker jest mieszczącym się w dłoni urządzeniem, które po naciśnięciu wydaje charakterystyczny odgłos „klik, klik”, służący jako marker zachowania, które chcemy nagrodzić podczas szkolenia. Metoda klikerowa ściśle nawiązuje do procesu uczenia się zwierząt w naturze – niezależnie od gatunku, w tym człowieka. W niniejszym artykule mowa będzie przede wszystkim o psach. Należy jednak pamiętać, że opisaną metodę można wykorzystać także do szkolenia innych gatunków zwierząt, np. kota lub królika. Jak uczą się psy? Psy, podobnie jak ludzie i wszystkie żywe istoty, uczą się dzięki skojarzeniom. Budulcem naszej rzeczywistości jest łańcuch przyczynowo-skutkowy, zgodnie z którym jedne zdarzenia zapowiadają kolejne. Zwierzęta domowe są świetnymi obserwatorami i bardzo łatwo przychodzi im uczenie się takich związków. Szybko uczą się przewidywać, kiedy zamierzamy je wziąć na spacer, nakarmić czy też zostawić same w domu. Zdradza nas nasze zachowanie tuż przed wykonaniem prostych czynności. Psy doskonale wiedzą, kiedy wychodzimy do pracy na dziewięć godzin, a kiedy idziemy tylko po bułki do sklepu po drugiej stronie ulicy. Bacznie nas obserwują i wiedzą, że przed wyjściem na wiele godzin właścicielka szykuje się w łazience i robi kompletny makijaż, ubiera się, psika perfumami, a kiedy wychodzi na krótko, po prostu wkłada buty i kurtkę oraz szuka kluczy. W naturze uczenie się takich zależności zapewnia przetrwanie i pozwala uniknąć nieprzyjemnych doznań. Warunkowanie klasyczne Uczenie się skojarzeń przebiega na dwóch płaszczyznach. Pierwszą jest warunkowanie klasyczne, podczas którego dochodzi do nawiązania skojarzenia pomiędzy dwoma bodźcami. Na przykład wkładanie butów oznacza spacer, a dźwięk otwieranej lodówki zwiastuje pojawienie się jedzenia. Zjawisko to tłumaczy słynny eksperyment Pawłowa. Naukowiec zauważył, że jeden z mierzonych przez niego parametrów – poziom ślinienia u psów – wyraźnie wzrasta jeszcze przed pojawieniem się jedzenia, na widok samego sygnału zapowiadającego karmienie, np. miski lub osoby karmiącej, bez udziału samego jedzenia. Bodziec, który początkowo nie wpływał na zachowanie, zaczyna je prowokować. Taką reakcję nazwano odruchem bezwarunkowym. Idąc dalej tym tropem, Pawłow zaprojektował eksperyment, w którym podczas podawania jedzenia dołączył bodziec dźwiękowy. Z czasem zauważył, że psy utożsamiają dany dźwięk z jedzeniem i ślinią się w reakcji na dźwięk nawet wtedy, gdy nie towarzyszy temu jedzenie. Warunkowanie instrumentalne Kolejnym aspektem procesu uczenia jest warunkowanie instrumentalne, czyli budowanie skojarzenia pomiędzy zachowaniem a jego konsekwencjami. Możemy zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia danego zachowania za pomocą wzmocnień lub możemy je zmniejszyć, eliminując oczekiwaną nagrodę czy wprowadzając karę za zachowanie. W rzeczywistości uczenie psów określonych zachowań bardzo rzadko opiera się tylko na wzmocnieniu klasycznym lub instrumentalnym. Zazwyczaj oba procesy dopełniają się nawzajem. Idea klikera bezpośrednio nawiązuje do obu rodzajów uczenia. Na zasadzie warunkowania klasycznego wyrabia się skojarzenie w umyśle psa, że „klik” oznacza nagrodę. Dopiero w następnej kolejności asocjacja ta jest wykorzystana do nauki konkretnego zachowania. Działanie klikera opiera się na założeniu, że wzmocnienie pozytywne wcale nie oznacza jedynie smakołyków lub nagród udzielanych bezpośrednio. Pies podczas szkolenia klikerowego nie pracuje, aby dostać smakołyk – on pracuje, aby usłyszeć klik. Dźwięk ten jest „magicznym sygnałem”, który powoduje, że pies z coraz większą precyzją i dokładnością wykonuje ćwiczenia. Jak to działa? Pierwszym krokiem w szkoleniu psa jest nauczenie go, że za każdym razem, gdy usłyszy „klik”, otrzyma nagrodę. Gdy zwierzę już wie, że „klik” oznacza „zaraz dostanę nagrodę”, można użyć klikera w celu zaznaczenia zachowań, które nam się podobają, a następnie stopniowo kształtować je, podnosząc swoje wymagania i budować coś bardziej złożonego, np. reakcję na komendę. Wyobraźmy sobie, że pies kilka razy usłyszał „klik” (a następnie dostał nagrodę) dokładnie w momencie, w którym akurat przeskakiwał przez przeszkodę. Szybko zacznie skakać w górę w nadziei na kolejne nagrody. W następnej kolejności powinniśmy nauczyć go, że skakanie „działa” tylko wtedy, gdy właściciel powie „hop”. Stopniowo możemy dodawać kolejne warunki, np. klikamy tylko wtedy, gdy pies nie dotknie przeszkody, którą przeskakuje. Należy jasno podkreślić, że dźwięk klikera nie jest użyty jako komenda. Nie jest też dla psa wskazówką, aby zaczął coś robić. Do tego służy komenda słowna lub gest ręką. Dźwięk klikera daje zwierzęciu znać, że zachowanie spodobało się właścicielowi i zasłużył na nagrodę. Nie musimy trzymać się ciągle jedzenia, równie dobrze możemy skojarzyć „klik” z poklepaniem lub podaniem zabawki. Dźwięk klikera staje się wtedy tzw. warunkowym bodźcem wzmacniającym. W psychologii jedzenie, pieszczota lub jakakolwiek inna przyjemność są wzmocnieniem bezwarunkowym – czymś, czego pies pragnie sam z siebie. Dźwięk klikera jest natomiast wzmocnieniem warunkowym, czyli czymś, czego zwierzę na drodze warunkowania klasycznego nauczyło się chcieć. Można w tym miejscu zadać pytanie, dlaczego warunkowy bodziec wzmacniający jest istotny. Wyobraźmy sobie, że uczymy psa wykonywać pojedynczy skok przez przeszkodę bez użycia klikera. Nie jesteśmy w stanie dać mu nagrody podczas skoku. Zatem bez względu na to, jak ten skok będzie wyglądał, pies dostanie nagrodę później lub nie dostanie jej wcale. Pies nie jest w stanie szybko przekonać się, dlaczego raz jest nagradzany za wykonanie tej samej komendy, natomiast za drugim razem już nie. Z kolei po wprowadzeniu sygnału warunkowego jesteśmy w stanie precyzyjnie podkreślić, że podoba nam się zachowanie psa dokładnie w danej chwili, dając mu tym samym precyzyjne wskazówki co do naszych oczekiwań. Dobrze uwarunkowane zwierzę skupia się na wykonaniu zadania, nasłuchując „magicznego dźwięku”, a nie na smaczkach; uruchamia myślenie, a nie uczy się ślepego podążania za smakołykami. Rozpoczęcie pracy z klikerem krok po kroku Początkowo opanowanie klikera może stanowić problem dla właściciela. Wymaga to odpowiedniej koordynacji ruchowej. Szczególnie jeżeli szkolenie odbywa się poza domem, musimy jeszcze umieć opanować psa, którego trzeba dodatkowo prowadzić na smyczy. Dobrze jest w tym celu do klikera doczepić gumkę, którą możemy założyć na nadgarstku jak bransoletkę i mieć do niego szybki dostęp, gdy tylko będzie potrzebny. Dużym ułatwieniem jest specjalna saszetka na smakołyki, którą można dopiąć do paska. Nie musimy wtedy trzymać ich w ręce, a są one zawsze w pogotowiu. Smakołyki powinny być na tyle małe, aby nie było zagrożenia, że pies się nimi naje. Jeżeli pies chętnie zjada swoją karmę, można jej użyć jako nagrody i jeden posiłek zamiast z miski podawać w trakcie szkolenia. W pierwszym kroku uczymy psa, co oznacza „klik” – naciskamy kliker i podajemy smakołyk. Staramy się wykonać tę czynność kilkakrotnie w różnych miejscach, aby nauczyć psa, że kliker obowiązuje wszędzie. W następnej kolejności klikamy i staramy się zbadać reakcję psa. Jeżeli skupia na nas swoją uwagę i z niecierpliwieniem rozgląda się za nagrodą, oznacza to, że kliker stał się warunkowym bodźcem wzmacniającym. Jest to czas, aby podnieść poprzeczkę i wprowadzić nowe oczekiwania. Starajmy się teraz klikać i nagradzać psa tylko wtedy, kiedy pies skupia się na nas i patrzy nam w oczy. Po kilku powtórzeniach pies nie będzie już miał z tym najmniejszego problemu. Jest to świetne ćwiczenie, od którego powinniśmy rozpocząć każdą sesję szkoleniową. Na tym etapie można wypracować z psem dowolne zachowanie, naprowadzając go na to krok po kroku. Metoda ta nazywa się kształtowaniem. Idea przypomina zasadę działania kinematografu, w którym ruchomy obraz przedstawiany jest za pomocą szybko zmieniających się klatek (ujęć obrazów). Wyobraźmy sobie, że chcemy za pomocą kinematografu przedstawić psa, który płynnym ruchem zasłania sobie łapą oczy, jakby czuł się zawstydzony tym, co właśnie zobaczył. Pierwszy obraz przedstawiałby siedzącego psa, na drugim pies miałby już jedną łapę uniesioną w górę, która stopniowo unosiłaby się w kierunku głowy. Wyobrażając sobie to w taki sposób, jesteśmy w stanie zaprojektować każdą sztuczkę i za pomocą klikera naprowadzać psa na zrealizowanie planu kawałek po kawałku czy też klatka po klatce. Można w tym miejscu zadać pytanie, jak nakłonić psa na samym początku do podniesienia ł... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 6 wydań czasopisma "Animal Expert" Dostęp do wszystkich archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej Zniżki na konferencje i szkolenia ...i wiele więcej! Sprawdź Polecenie „daj głos” znajduje się na liście podstawowych komend dla psów. W przypadku ras służbowych jest to obowiązkowe polecenie, ponieważ szczekanie psa może przestraszyć nieprzyjaciela, chronić posesję i właścicieli, a nawet zasygnalizować jakieś psa komend — jak zacząć?Jak nauczyć psa „daj głos”? Popularne sposoby na treningWywołanie zainteresowaniaWywołanie urazyWywołanie irytacjiJak nauczyć psa dawać głos? Praktyczne porady specjalistówNauka psa komend — jak zacząć?Każdy pies wie, jak oddać głos, wyrażając w ten sposób swoje emocje lub wzywając inne psy. Jednak tutaj zależy nam na tym, by pupil reagował na konkretne polecenie. Warto rozpocząć naukę wtedy, gdy pies jest w wieku szczenięcym. Na trening spróbuj wybrać spokojne miejsce, aby pies nie był rozproszony przez bodźce zewnętrzne. Możesz stosować trening domowy i trening na zewnątrz, wtedy nauczysz go reagować niezależnie od sytuacji. Nie ćwicz też za dużo ze swoim pupilem, żeby go nie zniechęcić i nie przyzwyczaić zbytnio do wszystkim zwróć uwagę na to, jak brzmi Twój głos. Wypowiedz komendę głośno i wyraźnie. Ton Twojego głosu może być stanowczy, ale unikaj odcieni irytacji. Nie powtarzaj tego zbyt wiele razy, staraj się osiągnąć pożądany rezultat za pierwszym się w ulubione przysmaki swojego zwierzaka. Daj mu chrupka lub kawałek mięsa za każde poprawnie wykonane polecenie, chwal i głaskaj. Twój dobry nastrój i serdecznie podejście do pupila jest najlepszym i najważniejszym narzędziem podczas nauczyć psa „daj głos”? Popularne sposoby na treningPoniżej prezentujemy popularne metody szkolenia psa, aby ten uczył się szybko i zainteresowaniaTresura jest możliwa dzięki obecności u psów bodźców pobudzających. Psy gwałtownie reagują na widok swojego ulubionego jedzenia, dlatego warto zachęcać z jego pomocą zwierzaka do pracy, szczególnie w początkowej fazie. Jeśli pokażesz czworonożnemu przyjacielowi kawałek mięsa, wkrótce taka prowokacja sprawi, że będzie szczekał. Możesz wypowiedzieć wtedy komendę „daj głos”, a gdy tylko pies zareaguje, nagradzaj go smakołykami i pochwałami. Zamiast smakołyków można stosować również ulubione zabawki zwierzaka: piłki lub urazyWiele psów zaczyna szczekać, gdy zbliża się czas spaceru. Idąc na zewnątrz o zwykłej porze, wyjmij smycz i pokaż ją swojemu zwierzakowi, a następnie udawaj, że wychodzisz na spacer bez niego. W ostatniej chwili przed wyjściem spójrz na swojego zwierzaka i wydaj polecenie „daj głos”. Pies powinien zaszczekać, wtedy ważne jest pochwalenie go i wyjście na spacer. a jeśli nie przyniesie to od razu oczekiwanego rezultatu, spróbuj jeszcze raz przy okazji następnego irytacjiTa metoda często jest używana w szkoleniu psów stróżujących. Najlepiej uczyć psa w domowych warunkach i zostawić przedmiot, którego pies będzie pilnował. Będziesz także potrzebował asystenta — jego zadaniem jest irytowanie zwierzaka za pomocą chaotycznych ruchów i gestów. Jednocześnie asystent nie powinien próbować podnosić przedmiotu powierzonego psu ani go dotykać, tylko wywołać irytację i gotowość pupila. Z większość psów, nawet spokojnych z natury zaczyna głośno szczekać Gdy to się stanie, wydaj komendę „daj głos” i poczęstuj go nauczyć psa dawać głos? Praktyczne porady specjalistówPrzedstawione metody szkolenia są odpowiednie nie tylko dla szczeniąt, ale także dla dorosłych psów. Jeśli będziesz cierpliwy, wkrótce twoje zwierzę podziękuje Ci nowo nabytą umiejętnością:Obserwuj swojego zwierzaka, określ, co najczęściej powoduje szczekanie. Wykorzystaj zdobytą wiedzę w procesie „daj głos” można powtarzać kilka razy dziennie, stopniowo doskonaląc twój pies w pełni zinternalizuje polecenie, możesz przejść od zachęcania smakołykami i wspólną pies wykonuje polecenia niepewnie i boi się, być może byłeś dla niego zbyt surowy. Aby to naprawić, hojnie nagradzaj zwierzaka po wykonaniu kolejnego polecenia. Bardzo ważne jest, aby twój czworonożny przyjaciel uzyskał psa komend może odbywać się z udziałem jednej osoby, jednak każdy członek rodziny powinien otrzymać instrukcje jak wydawać polecenia od metod, których używasz podczas szkolenia swojego psa, najważniejsze jest, aby pamiętać, że komunikujesz się z inteligentną żywą istotą. Zwierzę z przyjemnością wykona wszystkie wymagane polecenia, jeśli twoje relacje z nim oparte są na wzajemnym szacunku i poparte oddaniem. Choć wiele osób zastanawia się jak nauczyć psa dawać głos, to niewiele osób pamięta o utrzymywaniu ciągle dobrych relacji z pupilem. To bardzo ważna punkt, którego w żadnym wypadku nie można zignorować, dotyczy czas trwania szkolenia. Niektóre psy mogą zostać przeszkolone w poleceniu „daj głos” w ciągu zaledwie kilku dni, a inne zajmą kilka tygodni. Nie zapomnij o tym, wykaż się cierpliwością, a pies z pewnością Ci się odwdzięczy!

jak nauczyć psa dawać głos